Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

 
Στην Ελλάδα η χρήση των ανεμόμυλων υπήρξε αρκετά εκτεταμένη, λόγω του πλούσιου αιολικού δυναμικού της χώρας. Αν και είχαν εμφανιστεί πολλούς αιώνες πριν, η χρήση τους καθιερώθηκε κατά τη Βυζαντινή περίοδο, γνωρίζοντας ακόμα μεγαλύτερη διάδοση κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, κυρίως στο ανατολικό Αιγαίο αλλά και στην ενδοχώρα. Κατά κανόνα στεγάζονταν σε κυλινδρικά, πέτρινα, διώροφα κτίρια. Στον επάνω όροφο βρισκόταν ο άξονας και το σύστημα μετάδοσης της κίνησης, ενώ στον κάτω όροφο γινόταν η άλεση και αποθήκευση των σιτηρών. Τα πτερύγιά τους ήταν πάνινα, 5-15 μέτρα σε μήκος και πλάτος το 1/5 του μήκους τους. Ένας ανεμόμυλος μπορούσε να αλέσει 20-70 κιλά σιτηρών την ώρα, ανάλογα με την ένταση και τη φορά του ανέμου. Σήμερα οι περισσότεροι ανεμόμυλοι έχουν ερειπωθεί και διατηρούνται ελάχιστοι, κυρίως για τουριστικούς λόγους.


Η ιστορία των Μύλων μας, είναι παλιά. Λένε ότι κτίστηκαν προγενέστερα του 1830 και κατά προφορικές μαρτυρίες κατοίκων των βελανιδίων περί το 1500μ.Χ.
Κατατάσσονται στην κατηγορία του μεσογειακού πέτρινου ανεμόμυλου και το κυλινδρικό χτίσμα τους φαρδαίνει προς τα κάτω για να στερεωθεί στη γη καλύτερα.



Όλο το κτίσμα είναι κόλουρος κώνος και καλοφτιαγμένο, με «κλειδιά» και με ειδικό κονίαμα την «μπουρσελάνα» (μείγμα Σαντορινιάς πουζολάνης και ασβέστη), διότι εκτός του βάρος του μηχανισμού, φορτιζόταν και από τις δυνάμεις των πανιών. Η πόρτα πάντα φτιαχνόταν στην πιο υπήνεμη συνήθως πλευρά και στα ψηλότερα

πατώματα τα παραθυράκια είναι αντικριστά, για να βλέπει ο μυλωνάς τον καιρό γύρω-γύρω.
Το Δ.Σ του Συνδέσμου Βελανιδιωτών η ΜΥΡΤΙΔΙΩΤΙΣΣΑ επιθυμεί να αναδείξει τα μνημεία αυτά και να τα προστατέψει με τον ίδιο τρόπο που χειρίστηκε και τον Φάρο Μαλέα.

Για αυτό τον λόγο έστειλε επιστολή στην Κτηματική Υπηρεσία του Ν. Λακωνίας για να διαπιστώσουμε καταρχήν ποιο είναι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των Πέτρινων Μύλων.
Για την επιστολή εδώ


Λίγα λόγια για τα Βελανίδια. Το χωριό βρίσκεται κτισμένο στο νοτιότερο άκρο του ορεινού όγκου του Πάρνωνα. Από τα Βελανίδια μπορεί να επισκεφτεί κανείς τη βόρεια πλευρά του Κάβο-Μαλέα και το φάρο του, που χτίστηκε το 1860 και είναι ένας από τους παλαιότερους αλλά και τους τελειότερους της Μεσογείου.
Τα Βελανίδια είναι οικισμός των Βυζαντινών χρόνων, κάτι που μαρτυρά το πλήθος των βυζαντινών ναών που είναι διάσπαρτοι σε όλη την έκταση. Πιθανότατα ο οικισμός που δημιουργήθηκε περί το 1718 στη θέση ‘Παλιοκαμάρες είναι συνένωση πολλών μικρότερων και παλαιοτέρων κάτι που εξηγείτε από την ανάγκη των ανθρώπων εκείνης της εποχής για την δημιουργία πιο οργανωμένων οικισμών.
Τι μπορείτε να δείτε και να θαυμάσετε στα Βελανίδια! Μπορείτε να κολυμπήσετε στις πανέμορφες γνωστές αλλά και κρυφέςπαραλίες, Μπορείτε να επισκεφτείτε τα δεκάδες μικρά εξωκκλήσια, τα περισσότερα κατασκευασμένα μεταξύ 12ου - 14ου αιώνα, Στο ύψωμα πάνω από τα Βελανίδια μπορείτε να επισκεφτείτε το 'ΕΡΓΟ' πρόκειται για ένα συγκρότημα στρατιωτικών κτιρίων που κατασκευάστηκε το 1942 από τους Γερμανούς, Ο φάρος του Κάβο Μαλέα ένα στολίδι πρόσφατα ανακαινισμένος και χαρακτηρισμένος ως ιστορικό και διατηρητέο μνημείο της σύγχρονης ιστορίας, σε ένα θρυλικό ακρωτήρι σας περιμένει να τον επισκεφτείτε και να απολαυσετε το απέραντο γαλάζιο.

Είδατε περισσότερο